Biografie

Lex Bolderdijk werd als gitarist geboren op 7 november 1951 in Hilversum. Hij wist op 6-jarige leeftijd al wat hij wilde worden. Een buurmeisje speelde gitaar en kende een paar populaire liedjes van die tijd (Sweet Sixteen, Fouryo's). Als hij later groot was, wilde hij dat ook. Toen er op school de mogelijkheid werd gegeven muzieklessen te volgen, aarzelde hij niet. Na twee jaar theorie werd het tijd een instrument te kiezen. Dat was niet zo moeilijk. Aangezien er in die tijd (1960) nog geen opleiding "lichte muziek" bestond, werd het "klassiek gitaar". Zijn gevoel met de populaire muziek moest hij zelf ontwikkelen. Dat betekende goed luisteren naar platen (The Shadows) en die proberen na te spelen.

	Met wat vrienden uit de buurt werd er al snel een "band" gevormd. Helaas kwamen zij niet verder dan de zolder, maar het begin was er. Hij was dertien jaar toen hij mocht meespelen met een band die al wat langer bestond en ook al optredens had. Dat was de Hilversumse band Blech. Zijn eerste tournee was naar Schiermonniksoog.
	Daarna speelde hij met vooral in 't Gooi bekende bands als Bluesgroup Twigg (1965), Yaptah (1968), Da Capo (1970), Gamma (1974) en De Beuk Brothers (1977).Ondertussen gaat zijn gitaarstudie gewoon door. In 1967 besluit hij de vakopleiding van de Hilversumse Muziekschool te volgen.
	In 1972 studeert hij af met een geslaagd staatsexamen. Hij is nu bevoegd om les te geven op het Conservatorium. Maar lesgeven bleek niet de gewenste optie. De popmuziek, met al zijn "romantiek" bleef toch trekken. Dit blijft toch de leiddraad in zijn leven. Gelukkig kreeg hij in 1975 de mogelijkheid zijn eigen creativiteit te financieren. Hij werd gevraagd voor de nieuwe band van Maggie McNeal (Mouth & McNeal). Toen de band de studio inging om een single op te nemen, trok hij de aandacht van de producer en de arrangeur. Al snel werd hij gevraagd voor studio-sessies van namen als Pussycat, The Cats, Rob de Nijs en Conny Vandenbos.
	Sindsdien is zijn naam niet meer weg te denken in de wereld van de Nederlandse platenindustrie. Hij verleende zijn bijdrage aan producties van (om er maar enkele te noemen) George Baker, BZN, Peter Koelewijn, Dolly Dots, Lee Towers, Anita Meyer, Herman van Veen, René Froger, Falco en Anouk. Eén van zijn (volgens eigen zeggen) leukste klussen was de opname met Danny Mirror (Eddy Ouwens) op Hawaii in 1981. Hij nam daar op met onder andere Hal Blaine en The Jordanaires. Maar niet alleen in de opnamestudio was hij actief. Hij deed tournees met o.a. Anita Meyer, Boudewijn de Groot, Dolly Dots en Wall Street Crash en maakte jaren deel uit van de LosVastBand van Jan Rietman.
	Ondertussen gaat het werken aan een eigen carrière gewoon door. Eind jaren zeventig ontmoette hij Emile den Tex en er ontstond een vruchtbare samenwerking. Zij speelden met de band Reaction en schreven veel muziek samen. Toen Lex met de Margriet Eshuijs Band ging spelen en zij in 1981 de studio ingingen om de LP "Right On Time" te maken, namen zij ook het liedje "Black Pearl" (muziek: Lex Bolderdijk en Peter Schön, tekst: Emile den Tex) op. Dat werd een grote hit. In 1982 ontving de Margriet Eshuijs Band een Edison voor "Black Pearl" (Single van het jaar). Het is nog regelmatig op de radio te beluisteren.
	Begin jaren tachtig nam Lex met Emile de single "Face to Face" op. Helaas had dit geen succes. Tot zij omstreeks 1987 het aanbod kregen van Bart Sloothaak (manager van de Wisseloord Studio's in Hilversum) in de vrije uurtjes van de studio een CD op te nemen. Aangezien zij nu wel afhankelijk waren van de beschikbaarheid van de studio nam dit project een paar jaar in beslag. In 1990 verscheen de prachtige CD van "Beyond the Blue". Maar helaas, door de enigzins knullige aanpak van de platenmaatschappij was dit project geen lang leven beschoren.
	In 1991 trad hij in vaste dienst bij het Metropole Orkest. Dit gaf hem wat meer vastigheid en zodoende wat meer ruimte om aan zijn eigen muziek te werken. Hij speelde hierna nog met Kaz Lux (Brainbox) en nam met de Kaz Lux Band de CD "Pupka" op (1994). Helaas gooide de platenmaatschappij weer roet in het eten.

Ook in 1994 ging hij op tournee door India met de band van Chris Hinze. Zijn kennismakking met de Oosterse cultuur zou later grote invloed hebben. Verder speelde hij nog met de "kroegbandjes" De Tikkies (1998) en Meerman/van Ligten (1999-2001). In 1997 ontstond de eerste aanzet voor wat uiteindelijk "EastWest" zou worden. Ook dit project nam de nodige tijd in beslag.

In 2005 verscheen de CD “Call on the Sun”. Voor het verhaal hierachter kijk je op het onderdeel Projecten.

Gezien zijn interesse voor vele soorten muziek was er op een gegeven moment genoeg materiaal voor nog eens twee CD’s : “Memory Lane” en “Solitude”.

Voor meer informatie en om muziek te beluisteren ga je naar Projecten.

Van verdere ontwikkelingen wordt je op de hoogte gehouden. De machine draait gewoon door!